Stan informacji: 21 sierpnia 2026 r.
Farbowanie, rozjaśnianie, trwała ondulacja i częsty kontakt z wodą obciążają skórę dłoni. Dlatego rękawice używane w salonie nie powinny być wybierane wyłącznie według koloru, materiału albo ceny. 6 marca 2026 r. opublikowano PN-EN ISO 374-6:2026-03 w wersji angielskiej. Jest to Polska Norma identycznie wdrażająca EN ISO 374-6:2025 i ISO 374-6:2025.
To ważny techniczny punkt odniesienia dla właściciela salonu, osoby odpowiedzialnej za BHP i dostawcy środków ochrony indywidualnej. Nie oznacza jednak, że każda rękawica nitrylowa automatycznie spełnia nowe wymagania ani że samo hasło „do farbowania” wystarcza do potwierdzenia ochrony.
Czego dotyczy PN-EN ISO 374-6:2026-03?
Polska norma jest wdrożeniem EN ISO 374-6:2025 i ISO 374-6:2025. Dotyczy rękawic mających chronić fryzjera przede wszystkim podczas kontaktu z niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i mikroorganizmami przy takich czynnościach jak:
- farbowanie i rozjaśnianie włosów,
- trwała ondulacja i chemiczne prostowanie,
- mycie włosów,
- inne zabiegi, podczas których dłonie mają kontakt z wodą lub preparatami fryzjerskimi.
Norma opisuje konstrukcję, długość, badania, oznakowanie i zasady stosowania rękawic. Nie zastępuje jednak oceny ryzyka zawodowego, kart charakterystyki preparatów ani instrukcji producenta rękawic.
Szersze zasady doboru wyposażenia omawiamy w poradniku Środki ochrony indywidualnej — obowiązki, dobór i konsekwencje prawne.
Najważniejsze wymagania w skrócie
Według oficjalnego opracowania CIOP-PIB rękawice objęte normą:
- są przeznaczone do jednorazowego użycia,
- nie powinny mieć szwów ani zgrzewów,
- służą do jednego zabiegu u jednego klienta,
- mogą być używane maksymalnie przez 60 minut,
- powinny być bezpudrowe — dopuszczalna pozostałość pudru wynosi do 2 mg na rękawicę,
- występują w typie 240 lub 300, zależnie od chronionego obszaru,
- są badane pod kątem przenikania substancji chemicznych typowych dla zabiegów fryzjerskich,
- muszą spełniać odpowiednie wymagania dotyczące szczelności, ochrony przed mikroorganizmami, wytrzymałości i informacji producenta.
W badaniach odporności na przenikanie uwzględniono cztery roztwory reprezentujące istotne składniki preparatów fryzjerskich: para-fenylenodiaminę, nadsiarczan amonu, tioglikolan amonu oraz etanol. Nie oznacza to ochrony przed każdą substancją i w każdym stężeniu. Przy zakupie nadal trzeba porównać deklaracje producenta z preparatami rzeczywiście używanymi w salonie.
Typ 240 czy typ 300?
Numer typu odnosi się do minimalnej długości rękawicy:
| Typ | Minimalna długość | Chroniony obszar |
|---|---|---|
| 240 | co najmniej 240 mm | dłoń |
| 300 | co najmniej 300 mm | dłoń i przedramię |
Wybór nie powinien być przypadkowy. Jeśli podczas pracy możliwe jest spływanie preparatu albo kontakt przedramienia z wodą lub mieszaniną, ocena ryzyka może wskazywać potrzebę dłuższego wariantu. Znaczenie mają też rozmiar, dobre dopasowanie i swoboda wykonywania precyzyjnych ruchów.
Jak czytać oznakowanie rękawic dla fryzjerów?
Znakowanie należy sprawdzić łącznie na rękawicy, opakowaniu oraz w instrukcji producenta. Oznakowanie CE umieszcza się na rękawicy, a gdy nie jest to możliwe lub uzasadnione ze względu na jej charakter — na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących. Należy sprawdzić:
- oznakowania CE i danych producenta,
- numeru EN ISO 374-6,
- dedykowanego symbolu rękawic dla fryzjerów,
- typu długości: 240 albo 300,
- odwołania do instrukcji użytkowania,
- słowa „VIRUS” wyłącznie przy zadeklarowanej ochronie przed wirusami po dodatkowym badaniu odporności na przenikanie patogenów zgodnie z ISO 16604:2004.
Sam napis „nitrylowe”, „bez lateksu” albo „profesjonalne” nie potwierdza zgodności z PN-EN ISO 374-6. Warto poprosić dostawcę o instrukcję producenta i deklarację zgodności UE, a następnie sprawdzić, czy dokumenty dotyczą dokładnie kupowanego modelu.
Maksymalnie 60 minut nie oznacza gwarantowanych 60 minut ochrony
Limit określony w normie to górna granica użytkowania jednej pary przy jednym zabiegu i jednym kliencie. Rękawicę trzeba wymienić wcześniej, gdy:
- została uszkodzona, przekłuta lub naderwana,
- zmieniła kolor, stwardniała, zmiękła albo zaczęła pęcznieć,
- preparat dostał się do środka,
- została silnie zabrudzona,
- zakończono zabieg u danego klienta,
- wymianę nakazuje instrukcja producenta lub procedura salonu.
Rzeczywisty czas ochrony zależy m.in. od temperatury, stężenia i mieszaniny substancji, sposobu kontaktu oraz kondycji rękawicy. Nie należy utożsamiać wyniku laboratoryjnego z pewnym czasem ochrony na stanowisku pracy.
Sprawdź rękawicę w 60 sekund — checklista zakupowa
| Co sprawdzić? | Pytanie kontrolne |
|---|---|
| Przeznaczenie | Czy producent wskazuje zastosowanie dla fryzjerów? |
| Norma | Czy widnieje EN ISO 374-6, a nie tylko ogólne hasło marketingowe? |
| Długość | Czy typ 240 albo 300 odpowiada narażeniu na stanowisku? |
| Konstrukcja | Czy rękawica jest jednorazowa, bez szwów i zgrzewów? |
| Puder | Czy producent potwierdza wykonanie bezpudrowe? |
| Oznakowanie | Czy są CE, dane producenta, symbol, numer normy i typ? |
| Dokumenty | Czy dostępne są instrukcja oraz deklaracja zgodności UE dla tego modelu? |
| Dopasowanie | Czy pracownik ma właściwy rozmiar i zachowuje precyzję ruchów? |
| Chemikalia | Czy dane producenta pasują do preparatów używanych w salonie? |
| Wymiana | Czy zespół zna zasadę: jeden zabieg, jeden klient, nie dłużej niż 60 minut? |
Co warto zaktualizować w salonie?
Nowa norma jest dobrym powodem do uporządkowania całego procesu ochrony dłoni:
- Zrób spis preparatów. Zbierz etykiety, instrukcje, ostrzeżenia i informacje o bezpiecznym użyciu dostarczone przez producenta, a dla substancji i mieszanin objętych takim obowiązkiem — aktualne karty charakterystyki. Gotowe kosmetyki przeznaczone dla użytkownika końcowego mogą być zwolnione z obowiązku dostarczania karty charakterystyki.
- Zweryfikuj ocenę ryzyka zawodowego. Uwzględnij rodzaj, stężenie, czas i sposób kontaktu z chemikaliami oraz pracę w środowisku mokrym.
- Porównaj używane rękawice z dokumentacją. Sprawdź numer normy, deklarowane zastosowanie, długość, rozmiary i instrukcję producenta.
- Ustal prostą procedurę. Opisz zakładanie, zdejmowanie, wymianę i usuwanie rękawic tak, aby nie zanieczyścić dłoni.
- Przeszkol zespół. Pracownicy powinni wiedzieć nie tylko, że rękawice są wymagane, lecz także kiedy należy je wymienić i jakie objawy uszkodzenia materiału są sygnałem ostrzegawczym.
- Zadbaj o dostępność rozmiarów. Zbyt ciasna rękawica szybciej się uszkadza, a zbyt luźna ogranicza pewny chwyt i precyzję.
Jeśli procedura doboru wymaga uporządkowania, pomocna może być usługa doboru odzieży i środków ochrony indywidualnej. Zasady prawidłowego stosowania i wymiany rękawic warto również włączyć do szkolenia BHP pracowników.
Państwowa Inspekcja Pracy przypomina, że środki ochrony indywidualnej dobiera się na podstawie oceny ryzyka i warunków danego stanowiska. Stosuje się je, gdy zagrożeń nie można uniknąć ani wystarczająco ograniczyć organizacją pracy lub środkami ochrony zbiorowej. Jeżeli ocena ryzyka wskazuje, że rękawice są niezbędne, pracodawca dostarcza je pracownikowi nieodpłatnie i informuje o sposobie ich używania.
Czy stosowanie tej normy jest obowiązkowe?
Polski Komitet Normalizacyjny wskazuje, że stosowanie Polskich Norm jest co do zasady dobrowolne. PN-EN ISO 374-6:2026-03 nie jest więc sama w sobie nowym przepisem nakładającym identyczny obowiązek zakupowy na każdy salon.
Obowiązkowe pozostaje natomiast właściwe zarządzanie ryzykiem: rozpoznanie zagrożeń, zastosowanie środków ograniczających narażenie, prawidłowy dobór środków ochrony indywidualnej, dostarczenie ich pracownikom i przeszkolenie zespołu. Norma może być aktualnym, wyspecjalizowanym punktem odniesienia przy wykazywaniu, że rękawice dobrano świadomie do pracy fryzjera.
Na 21 sierpnia 2026 r. odniesienie do EN ISO 374-6:2025, wdrożonej w Polsce jako PN-EN ISO 374-6:2026-03, nie figuruje w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2026/1279. Zastosowanie tej normy nie daje zatem domniemania zgodności z tymi zasadniczymi wymaganiami zdrowia i bezpieczeństwa rozporządzenia (UE) 2016/425, które norma miałaby obejmować. Nie oznacza to automatycznie niezgodności wyrobu — trzeba zweryfikować oznakowanie CE, deklarację zgodności UE, instrukcję i dokumentację oceny zgodności konkretnego modelu.
Najczęstsze błędy
- kupowanie dowolnych rękawic jednorazowych bez sprawdzenia ich przeznaczenia,
- traktowanie materiału, np. nitrylu, jako wystarczającego potwierdzenia ochrony,
- używanie jednej pary przy kilku klientach,
- przekraczanie 60 minut albo ignorowanie wcześniejszych oznak uszkodzenia,
- wybór jednego rozmiaru dla całego zespołu,
- brak instrukcji producenta i deklaracji zgodności,
- nieuwzględnianie rzeczywistych preparatów w ocenie ryzyka,
- zdejmowanie rękawic w sposób powodujący kontakt skóry z zabrudzoną powierzchnią.
Ankieta CIOP-PIB dla osób pracujących z chemikaliami
CIOP-PIB prowadzi badanie dotyczące ochrony rąk w kontakcie z ciekłymi substancjami chemicznymi. Ankieta jest anonimowa, zajmuje około 6 minut i pozostaje aktywna do 24 września 2026 r. Mogą ją wypełnić również przedstawiciele salonów fryzjerskich i innych branż, w których skóra dłoni ma kontakt z chemikaliami.
FAQ — najczęstsze pytania
Jakie rękawice ochronne wybrać dla fryzjera?
Nie wystarczy wybrać dowolnych rękawic nitrylowych. Trzeba sprawdzić przeznaczenie, wyniki badań, instrukcję producenta, oznakowanie i zgodność z preparatami stosowanymi w salonie.
Czy jedną parę można stosować przy kilku klientach?
Nie. Rękawice objęte PN-EN ISO 374-6 są przeznaczone do jednego zabiegu u jednego klienta.
Czy można używać ich zawsze przez pełne 60 minut?
Nie. Sześćdziesiąt minut to maksymalny limit, a nie gwarancja ochrony. Uszkodzenie, zabrudzenie, zmiana materiału albo zalecenie producenta oznaczają konieczność wcześniejszej wymiany.
Czym różni się typ 240 od typu 300?
Typ 240 ma co najmniej 240 mm długości i jest przeznaczony do ochrony dłoni. Typ 300 ma co najmniej 300 mm i jest przeznaczony do ochrony dłoni oraz przedramienia.
Co oznacza napis „VIRUS”?
Słowo „VIRUS” może wystąpić przy zadeklarowanej ochronie przed wirusami po dodatkowym badaniu odporności na przenikanie patogenów zgodnie z ISO 16604:2004. Brak tego napisu nie jest równoznaczny z brakiem ochrony przed bakteriami lub grzybami — zakres deklaracji trzeba sprawdzić w instrukcji.
Czy norma zastępuje ocenę ryzyka zawodowego?
Nie. Pomaga ocenić właściwości konkretnego typu rękawic, ale dobór ochrony nadal musi wynikać z zagrożeń, preparatów i sposobu pracy w danym salonie.
Czy PN-EN ISO 374-6 jest obowiązkowa?
Stosowanie Polskich Norm jest co do zasady dobrowolne. Obowiązkowe pozostają ocena ryzyka, właściwy dobór środków ochrony indywidualnej, przekazanie ich pracownikom i przeszkolenie zespołu.
Chcesz zaktualizować ocenę ryzyka i dobór rękawic w salonie?
SOLIDO BHP pomaga firmom w ocenie ryzyka zawodowego, doborze środków ochrony indywidualnej, aktualizacji dokumentacji oraz szkoleniu pracowników.
Źródła
- CIOP-PIB: Rękawice ochronne chroniące przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i mikroorganizmami
- ISO: ISO 374-6:2025 — Protective gloves for hairdressers
- Polski Komitet Normalizacyjny: PN-EN ISO 374-6:2026-03
- Polski Komitet Normalizacyjny: Czy stosowanie norm jest obowiązkowe?
- Państwowa Inspekcja Pracy: Środki ochrony indywidualnej
- Państwowa Inspekcja Pracy: Czynniki oraz procesy pracy stwarzające szczególne zagrożenie dla zdrowia i życia
- EUR-Lex: rozporządzenie REACH — tekst skonsolidowany, art. 2 ust. 6 lit. b
- Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1279
